12 വയസ്സ് തികയുന്നതിനു മുന്പുതന്നെ സോയന് തെന്ഡായി തത്വശാസ്ത്രത്തിലെ ഊഹാപോഹങ്ങളെക്കുറിച്ചു പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഒരു വേനല്ക്കാലത്ത് അന്തരീക്ഷം പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്, ആചാര്യന് സ്ഥലത്തില്ലാതിരുന്നതിനാല് കാലുകള് നീട്ടിവെച്ച് സോയന് സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി.
3 മണിക്കൂറിനു ശേഷം പെട്ടെന്നുണര്ന്നപ്പോള്,ആചാര്യന് കടന്നുവരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. വൈകിപ്പോയി. കവാടത്തിനു കുറുകെയാണു കിടന്നിരുന്നത്.
ഏതോ വിശിഷ്ടാതിഥിയുടേതുപോലെ, സോയന്റെ ശരീരത്തില് തട്ടാതെ, സൂക്ഷിച്ച് കാലുകള് എടുത്തുവെച്ച് 'എന്നോടു പൊറുക്കണം...എന്നോടു പൊറുക്കണം..' എന്നുരുവിട്ടുകൊണ്ട് ആചാര്യന് കടന്നു പോയി.
ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം സോയന് ഉച്ചയ്ക്കുറങ്ങിയിട്ടില്ല.
]]>